Blogarchief Beurs Actueel
mei 2012 (2 berichten)april 2012 (5 berichten)maart 2012 (4 berichten)februari 2012 (4 berichten)januari 2012 (4 berichten)december 2011 (5 berichten)november 2011 (4 berichten)oktober 2011 (5 berichten)september 2011 (4 berichten)augustus 2011 (3 berichten)juli 2011 (5 berichten)juni 2011 (2 berichten)mei 2011 (5 berichten)april 2011 (4 berichten)maart 2011 (3 berichten)februari 2011 (4 berichten)januari 2011 (5 berichten)december 2010 (4 berichten)november 2010 (4 berichten)oktober 2010 (4 berichten)september 2010 (4 berichten)augustus 2010 (5 berichten)juli 2010 (3 berichten)juni 2010 (4 berichten)
Vooruitblik op de week van 5 juli 2010
Terug- en vooruitblik
Op dinsdag 29 juni vielen de Amerikaanse aandelenkoersen ver weg. Vele andere beurzen wereldwijd volgden een dag later. Daarmee eindigde de onzekerheid over de vraag of de Jupiter-Uranus-conjunctie van mei tot en met september zou leiden tot excessieve speculatie in aandelen of een panische verkoopgolf. Dit dilemma werd in het jaarlijkse Vooruitzichten boek editie 2010 als volgt aangekaart: “De implicatie (van Jupiter-Uranus in conjunctie in oppositie tot Saturnus en in vierkant met Pluto) is dat de volledige omvang van de paniek of de economische depressie (die eind 2008 begon) nog niet gerealiseerd is. Het moet nog komen. Dat zou als een tsunami in kunnen slaan tussen mei 2010 en maart 2011.” In plaats van het vertrouwen (hebzucht, Jupiter) dat nodig is voor excessieve speculatie in aandelen (waarvan ik aanvankelijk dacht dat het mogelijk zou zijn van eind mei tot in augustus) heeft de Jupiter-Uranus conjunctie in oppositie tot Saturnus geresulteerd in een klimaat van toenemende angst en beleggers duiken volop in de veiligheid van Treasuries die thans minder dan 3 procent voor een 10-jarige verbintenis opleveren.
Op de dinsdag van de afgelopen week, met de Maan in een belangrijke zon-maan omkeringscirkel, viel de DJIA bijna 300 punten. De S&P viel door de laagte van eind mei, begin juni. De volgende dag viel de DJIA door zijn laagste punt van 8 juni waarmee zijn primaire cyclus begon. Zoals wij eerder met onze lezers en abonnees hebben besproken zou de markt bullish zijn als dat laagtepunt stand zou houden, zeker als boven de 10.800 gesloten zou kunnen worden in juni. Wanneer dat laagtepunt doorbroken zou worden, zou er sprake zijn van een oudere, bearishe 50-weeks cyclus en de markt zou dan lager en lager gaan tot het einde van die cyclus. Om dit tij te keren is een slotstand boven de 10,350 noodzakelijk. Vooralsnog is het technische en cyclische plaatje bearish voor aandelen.
Edelmetalen daalden ook scherp in de achterliggende week, vooral op donderdag 1 juli toen goud bijna 40 dollar inleverde en zilver bijna 100 punten. Ruwe olie viel ook ver weg, terwijl – opmerkelijk genoeg voor iedereen die geen Financieel Astroloog is – de Europese en Aziatische valuta scherp rallieden ten opzichte van de dollar. Leidt een zwakkere dollar niet tot een bullish klimaat voor edelmetalen en grondstoffen? Zeker, maar niet wanneer Uranus sterk is, want onder Uranus gelden de regels (noch nieuwe wetgeving) niet. Het maakt allemaal deel uit van de overgangsfase richting een nieuwe realiteit die in 2008 begon en niet zal stoppen voor 2015. We moeten leren om te gaan met nieuwe regelloosheid en nieuwe wetgeving die niet zal werken (tenminste niet zo goed als voorgesteld) in dit soort economisch en politiek klimaat.
Korte termijn geokosmologie
De Amerikaanse markten zijn maandag gesloten in verband met de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag (Independence Day). Dat is tevens de dag waarop Uranus aan zijn retrograde begint tot en met begin december. Wanneer Uranus stationair is en van richting verandert, zijn markten altijd kwetsbaar voor plotse koerswijzigingen of een doorbraak van een steun – of beiden. De steun werd afgelopen week doorbroken, dus nu kunnen we afwachten en bezien of een nieuwe rally geboren wordt of dat de doorbraak eenvoudigweg doorzet en we komende week een nieuwe bearmarktfase in gaan. Dinsdag, de eerste handelsdag na de vakantie van maandag, zou behoorlijk wild kunnen worden. De gehele week zou trouwens bijzonder volatiel kunnen worden daar de Maan aan het einde van de week in het wankelmoedige teken van Tweelingen staat op weg naar de zonsverduistering op zondag 11 juli in Kreeft.
Maar dit alles blijft slechts een prelude voor de vijfde en diepste laag van de Kardinale Climax, die zich voordoet van 23 juli tot en met 8 augustus. Kort nadat Saturnus terugkeert in Weegschaal op 21 juli zullen we zien hoe goed de Federal Reserve Board in staat is zijn Ferrari van monetair beleid op de weg te houden. Zoals eerder gesteld wordt de periode eind juli - medio september een bijzonder uitdagende tijd voor centrale banken en vooral voor de Fed. Het is alsof centrale bankiers (en een paar overheden) een nieuwe Ferrari uitproberen in de nacht, flink gas geven en dan bemerken dat de koplampen uitvallen terwijl een bocht in de weg nabij is.
Langere termijn gedachten
“... Politieke vrijheid en economische vrijheid zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. In een centraal aangestuurde economie zal de staat zich onvermijdelijk bemoeien met wat we doen, waarvan we genieten en waar we leven. Wanneer de staat de volledige controle heeft op de economie, heeft de politieke oppositie de toestemming van de staat nodig om te handelen, te spreken en te schrijven. Economische controle wordt politieke controle .. Zelfs als de staat probeert slechts een deel van de economie te sturen in de naam van 'publiek goed', zal de macht van de staat hen die de macht uitoefenen corrumperen. Hayek wees erop dat de machtige bureaucratieën niet engelen aantrekken - ze trekken mensen aan die genieten van het regelen van de levens van anderen. Ze hebben de neiging om eerst voor hun vrienden te zorgen en daarna pas voor anderen.”
►Russ Roberts. “Why Friedrich Hayek is Making a Comeback,” Wall Street Journal, 28 juni 2010.
Toen de aandelenkoersen in de wereld door belangrijke steunen vielen in de afgelopen week, werd duidelijk dat beleggers wereldwijd vertrouwen verliezen in het economische en politieke beleid van de laatste 18 maanden. Op langere termijn zou dat een goede zaak kunnen blijken te zijn, want de oplossingen waren allen gericht op de korte termijn en zijn nu ineffectief gebleken. Het zou leiders kunnen dwingen zich op de langere termijn te richten, zoals Japan momenteel doet onder een nieuw landsbestuur.
Ik verwijs hierbij uiteraard naar de misplaatste overtuiging dat overheidstimulansen en uitgavenprogramma’s zullen leiden – praktisch zonder extra moeite - in duurzame groei. Na twee gigantische uitgavenprogramma’s laat in 2008 en vroeg in 2009 is het duidelijk dat geen enkele uitgegeven dollar leidde tot de beloofde 1,50 dollar retour. Slechts de omvang van de federale tekorten expandeerde verder en er kwam een tijdelijke verlichting na de paniek van eind 2008 met een tijdelijke bullmarkt voor aandelen als gevolg die ongeveer 13 maanden duurde tot 26 april 2010 (dus vlak voor de periode die in mei 2010 begon waarvoor we gewaarschuwd hebben in het Vooruitzichten boek van dit jaar als zijnde de volgende gevaarlijke fase van de huidige economische cyclus).
Tot aan mei waren de wereldleiders helemaal gelukkig met hun geloof in de magie van meer overheidsuitgaven (stimulansen). Nu maakt een groot deel van de wereld een beweging in omgekeerde richting daar zij gezien hebben dat de resultaten niet waren wat beloofd was. Zoals gesteld door J. Anthony Boeckh in zijn uitstekende boekwerk ‘De Grote Reflatie’ (uitgeverij John Wiley & Sons, 2010): “In een supercyclus van schuld wordt het gat tussen verwachtingen en de realiteit enorm vergroot. Niet verrassend komt het einde als een plotselinge schok. Het is alsof termieten de heipalen onder je huis weg knagen. Je merkt het pas als het gebouw (Saturnus) verzakt.”
Het nieuwe toverwoord is ‘strengheid’ en het onder controle krijgen van de Amerikaanse (en wereldwijde) tekorten. Het zijn allemaal Pluto-in-Steenbok thema’s. Maar het soort intensieve strengheid dat het Internationaal Monetair Fonds voorstaat zijn net zo gevaarlijk als het buitensporige uitgavenpatroon van de VS. Maar beiden passen even goed i de historische politieke en economische thema’s die zich in het verleden voordeden onder de afnemende fase van de Saturnus-Pluto cyclus (2001-2020). Het IMF wil landen met schulden niet alleen stoppen met uitgaven maar ook belastingen verhoogd zien worden, wat nauwelijks tot economische groei kan leiden in dergelijke staten. In tegendeel: zulk beleid zal deze landen waarschijnlijk doen kelderen tot in een grote depressie – en met hen de rest van de wereld. Dit is vanzelfsprekend de normale uitkomst van deze fase van de Saturnus-Pluto cyclus, op het moment waarop we ook in de 80-90 jarige Kardinale Climax komen. Deze configuratie kwam voor het laatst voor van 1928 tot 1934.
Dus wat moet er gebeuren? Ik denk dat marktanalist Rick Santelli van CNBC het wellicht bij het juiste eind had afgelopen week. Hij is iemand die dit financieel debacle lang voor het plaats had, voorspelde en nu schreeuwt hij de oplossing: “STOP MET GELD UITGEVEN! STOP MET GELD UITGEVEN! STOP MET GELD UITGEVEN!!!” Dr. Peter Morici van de Smith School of Business zou ook gelijk kunnen hebben. Hij zei afgelopen week: “Het beleid van president Obama creëert geen omstandigheden waarin bedrijven mensen aan gaan nemen.” En de kop boven het werkgelegenheidsrapport van vrijdag luidde: “Het verloren gaan van banen is het laatste teken dat het herstel vertraagt.” Wat is er gebeurd en waarom werkt dit beleid al 13 maanden niet?
De sleutel is mensen aan het werk te krijgen. Het werkeloosheidscijfer van 9,5 procent is compleet misleidend daar meer en meer mensen uit de beroepsbevolking verdwijnen, waardoor dit vreselijke cijfer slechts de halve waarheid laat zien. De enige sector die mensen aanneemt en groeit is de overheid zelf (zelfs zonder de tijdelijke werknemers). Wie de productiviteit wil vergroten, moet ervoor zorgen dat kleine bedrijven en industriesectoren mensen in dienst nemen. Maar dat zullen zij niet doen zolang hun belastingsituatie niet beter wordt. Dat is ook een van de oplossingen voor de slechte periode van de Saturnus-Pluto cyclus. Maar zijn wereldleiders in staat om zichzelf nederig op te stellen en hun beleid te herzien zodat het leidt tot groei en het einde van deze cyclus van economische angst? Sommige wel. Maar jammer genoeg niet allemaal.
Misschien, heel misschien, als meer overheden (zoals die van de VS) zouden stoppen met hun uitgaven en nieuwe belastingen zouden bevriezen, vooral voor kleine bedrijven die nodig zijn om mensen in dienst te nemen, zouden landen kunnen breken met het beleid dat normaal gehanteerd wordt onder geokosmologische aspecten zoals deze. Probeer bijvoorbeeld de belastingen op dividendinkomens op te heffen, wacht met nieuwe belastingen voor kleine bedrijven voor de komende twee jaar, zet alle nieuwe overheidsuitgaven voorlopig in de koelkast totdat de trend verandert met betrekking tot de tekorten en kijk dan wat er met de economie gebeuren gaat. Salarissen gaan omhoog, tekorten zouden uiteindelijk kleiner worden omdat meer belastingen geheven worden en de aandelenmarkten zouden wereldwijd als gevolg hiervan stijgen. Het zou de huidige cyclus doorbreken.
Mededelingen
|
Maandag 5 juli komt de Nederlandse Market Timing Digest weer uit. Hierin leest u wat 12 financiëel astrologen van over de hele wereld denken over aandelen, goud en valuta's voor de komende maand en daar voorbij. Met modelportefeuille en regelmatig updates. Lees hier meer>> |
|
![]() |
|


.jpg)